بیماریهای کبد

آزمایش آلانین آمینوترانسفراز (ALT) 

190496
Lab Tests Online

آزمایش آلانین آمینوترانسفراز (Alanine Aminotransferase, ALT) که به نام SGPT (Serum Glutamic-Pyruvic Transaminase)  نیز نامیده می شود، معمولا برای تشخیص آسیب کبدی مورد استفاده قرار می گیرد. این آزمایش اغلب همراه با آزمایش آسپارتات آمینوترانسفراز (Aspartate Aminotransferase, AST) به عنوان بخشی از پانل کبد یا پانل متابولیک جامع (Comprehensive Metabolic Panel, CMP)به منظور غربالگري و یا کمک به تشخیص اختلالات کبدی تجویز مي شود.

ALT آنزیمی است که اغلب در سلول های کبد و کلیه یافت مي شود. زمانی که کبد آسیب دیده باشد، ALT وارد جریان خون مي شود. آزمایش ALT يك آزمایش کارآمد به منظور تشخیص زود هنگام آسیب کبدی می باشد.

آزمایش های AST و ALT  در زمره مهمترین آزمایشات برای تشخیص آسیب کبدی در نظر گرفته می شوند، اگرچه ALT در مقایسه با AST برای کبد اختصاصی تر است. در برخی موارد AST با ALT مقایسه می شود و نسبت AST/ALT محاسبه می شود. این نسبت می تواند برای تمییز دادن علل مختلف آسیب های کبدی و تشخیص آسیب های قلبی و عضلانی مورد استفاده قرار گیرد.

مقادیر ALT اغلب با نتایج آزمایش های دیگر مانند آلکالین فسفاتاز (ALP )، کل پروتئین و بیلی روبین به منظور کمک به تعیین نوع بیماری کبدی مقایسه می شود. این آزمایش برای نظارت بر روند درمان افراد مبتلا به بیماری کبدی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

این آزمایش چه زمانی تجویز می شود؟

پزشکان معمولا آزمایش ALT  را به منظور ارزیابی فردی که علایم و نشانه های اختلال کبدی را نشان می دهد، تجویز می کنند. برخی از این علائم و نشانه ها عبارتند از: ضعف و خستگی، از دست دادن اشتها، تهوع و استفراغ، تورم و یا درد شکم، زردی (یرقان)، ادرار تیره، مدفوع رنگ روشن، خارش.

ALT همچنین ممکن است به تنهایی یا همراه با آزمایشهای دیگر برای افرادی که در معرض خطر ابتلا به بیماری کبد هستند تجویز شود، زیرا در بسیاری از افرادی که دچار آسیب کبدی خفیف هستند هیچ علائم و نشانه ای مشاهده نمی شود. حتی در غیاب سایر علائم، ALT در اثر آسیب های کبدی خفیف  افزایش خواهد یافت. بعضی از افراد در معرض خطر عبارتند از:

هنگامی که آزمایش ALT برای نظارت بر درمان افراد مبتلا به بیماری کبد مورد استفاده قرار می گیرد، به طور مرتب در طی دوره درمان به منظور تعیین اینکه آیا درمان موثر بوده است تجویز خواهد شد.

تفسیر نتایج آزمایش

سطح پایین ALT در خون مورد انتظار و طبیعی است. بیماری کبدی شایع ترین علت برای افزایش سطح آنزیم ALT است. سطح بالای ALT (بیش از 10 برابر میزان طبیعی) معمولا به علت هپاتیت حاد است، گاهی اوقات نیز به دلیل عفونت ویروسی می باشد. در هپاتیت حاد، سطح ALT معمولا به مدت 2-1 ماه بالا باقی می ماند، اما می تواند 6-3 ماه طول بکشد تا به سطح طبیعی بازگردد. سطح ALT همچنین می تواند به علت قرار گرفتن در معرض مواد مخدر یا مواد شیمیایی سمی و یا ایسکمی (ischemia) ، به طور قابل توجهی افزایش یابد (گاهی بیش از 100 برابر میزان طبیعی).

سطح آنزیم ALT معمولا در بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن زیاد نیست، اغلب کمتر از 4 برابر میزان طبیعی است. سایر علل افزایش سطح ALT عبارتند از انسداد مجاری صفراوی، سیروز (در نتیجه هپاتیت مزمن یا انسداد مجرای صفراوی)، آسیب قلبی، سوء مصرف الکل و تومور در کبد.

در بسیاری از انواع بیماری های کبدی، سطح ALT بالاتر از AST است و نسبت AST / ALT پایین (کمتر از 1) خواهد بود. البته چند مورد استثنا وجود دارد؛ نسبت AST / ALT معمولا در هپاتیت الکلی، سیروز،  آسیب قلبی یا عضلانی و یک یا دو روز بعد از شروع هپاتیت حاد بیشتر از 1  است.

در حال حاضر آزمایش  ALT (SGPT)  توسط بخش بیوشیمی آزمایشگاه تشخیص پزشکی بهار انجام می گیرد.