بیماریهای عفونی

ویروس اپشتین بار 

230296
CDC

ویروس اپشتین بار  (Epstein-Barr virus, EBV)که به عنوان ویروس هرپس انسانی نوع 4 نیز شناخته می شود، یکی از اعضای خانواده هرپس ویروس است. EBV یکی از شایع ترین ویروس های انسانی در سراسر جهان به شمار می رود. اکثر مردم در طول زندگی خود توسط این ویروس آلوده می شوند. EBV اغلب از طریق مایعات بدن و در درجه اول توسط بزاق منتشر می شود. این ویروس می تواند عامل مونونوکلئوز عفونی که مونو (mono) نیز نامیده می شود باشد. علائم عفونت EBV عبارتند از : خستگی، تب، التهاب گلو ، ورم غدد لنفاوی در گردن، بزرگ شدن طحال، کبد متورم و جوش های پوستی.

 بسیاری از افراد در دوران کودکی خود به عفونت EBV مبتلا می شوند. این عفونت معمولا در کودکان بدون علامت است یا علائم آن از علائم مربوط به سایر بیماریهای خفیف دوران کودکی قابل تشخیص نیست. علائم عفونت EBV معمولا در نوجوانان و بزرگسالان مشاهده می شود که در طی دو تا چهار هفته بهبود پیدا می کنند. با این وجود برخی افراد ممکن است برای چندین هفته یا حتی چند ماه احساس خستگی کنند. پس از ابتلا به عفونت EBV، این ویروس به صورت غیرفعال در بدن شما باقی خواهد ماند. در برخی موارد، این ویروس ممکن است دوباره فعال شود. در افراد دچار ضعف سیستم ایمنی، فعال شدن مجدد این ویروس می تواند با بروز علائم عفونت همراه باشد.

راههای انتقال

EBV اغلب از طریق مایعات بدن، به خصوص بزاق منتشر می شود. این ویروس همچنین می تواند از طریق خون و مایع منی در زمان تماس جنسی، انتقال خون و پیوند اعضا نیز منتشر شود. EBV می تواند از طریق اشیا مانند مسواک یا لیوان که فرد آلوده به تازگی از آنها استفاده کرده است نیز منتقل شود. این ویروس احتمالا بر روی اشیا تا زمانی که مرطوب هستند زنده می ماند. اولین باری که شما آلوده به EBV می شوید می توانید این ویروس را برای چند هفته حتی قبل از بروز علائم عفونت منتشر کنید. تا زمانی که ویروس در بدن شما وجود دارد به صورت غیرفعال باقی می ماند. اگر ویروس دوباره فعال شود، شما می توانید به صورت بالقوه EBV را به دیگران منتقل کنید، مهم نیست چه مدت  از زمان عفونت اولیه گذشته است.

تشخیص

از آنجایی که علائم عفونت EBV شبیه به سایر بیماری ها است، تشخیص عفونت این ویروس می تواند چالش برانگیز باشد. عفونت EBV می تواند از طریق آزمایش خون و شناسایی آنتی بادی ها تشخیص داده شود. از هر 10 نفر فرد بالغ 9 نفر دارای آنتی بادی علیه آنتی ژن های مرتبط با EBV (شامل آنتی ژن کپسید ویروسی (VCA)، آنتی ژن اولیه (EA) و آنتی ژن هسته ای EBV  ((EBNA)  هستند که نشان می دهد در گذشته و یا در حال حاضر به عفونت EBV مبتلا شده اند.

پیشگیری و درمان

هیچ واکسنی برای محافظت در برابر عفونت EBV وجود ندارد. شما می توانید با خودداری از بوسیدن و یا به اشتراک گذاشتن نوشیدنی، غذا و یا اشیا شخصی مانند مسواک با افرادی که عفونت EBV دارند از خودتان محافظت کنید. هیچ درمان خاصی برای عفونت EBV وجود ندارد. با این حال، رعایت برخی موارد نظیر نوشیدن مایعات، استراحت کافی،  مصرف داروهای مسکن و تب بر می تواند به تسکین علائم بیماری کمک کند.

در حال حاضر آزمایش های Anti-EBV Early Ag IgG، Anti-EBV Early Ag IgM-ELISA، Anti-EBV Viral Capsid Ag IgG و Anti-EBV Viral Capsid Ag IgM توسط بخش ایمونواسی (بیماریهای عفونی) و همچنین آزمایش های  EBV PCR و EBV PCR-Q توسط بخش آسیب شناسی مولکولی آزمایشگاه تشخیص پزشکی بهار انجام می گیرد.